Geduld is een schone zaak ….

Het is het weekend dat Sinterklaas weer voet aan wal heeft gezet op Nederlandse bodem en dat een van onze talenten weer een jaartje ouder is geworden. Nogmaals gefeliciteerd Roos! Dat er geen cadeautjes werden uitgedeeld werd 40 minuten lang duidelijk.

Ook vandaag was het weer duidelijk dat we te maken hadden met een groot talent aan de kant van Houten. De talentvolle linkshandige speler scoorde maar liefst negen van de tien doelpunten voor Houten. Deze negen doelpunten waren dan ook genoeg of de E2 te vellen. Na afloop werden door de trainer van Houten de complimenten overgebracht over de manier waarop wij samenspeelden en fel op de bal zaten. Het is fijn dat zelfs de tegenstanders dit ook gaan erkennen, het is alleen jammer dat dit zich nog niet uit in een overwinning. Maar zoals al vaker benoemd is het een proces waar we met zijn allen inzitten, de eerste keer dat de punten in Cothen blijven of mee naar Cothen gaan komt steeds dichterbij.
Het spel was vandaag wel iets minder dan vorige week, al moet worden gezegd dat de tweede helft van vorige week echt heel goed was. De meiden begonnen wat tam en dit leidde al snel tot de 1-0 voor Houten. Kort daaropvolgend waren grote kansen voor Sara (op de lat) en Roos. Houten speelde zich ook een aantal keer goed onder de druk uit en zorgde daarmee ook voor de 2-0. De E2 rechte zijn rug en al gauw werd de stand weer gelijk getrokken door Ise (2-1, 2-2). Het was vervolgens Houten die goed in de wedstrijd kwam en eerst nog twee kansen teniet zag worden gedaan door twee geweldige reddingen van Lynn, maar de derde kans op rij was ook voor Lynn te machtig (3-2). Vervolgens waren er twee kansen voor Sara alvorens zij met een hard schot de 3-3 op het scorebord zette. Direct daarna volgde een kans voor Ise (die werd vakkundig gepareerd door de keeper van Houten) en bij een klein onoplettendheidje was het Houten dat voor de 4-3 ruststand zorgde. Waar we in de rust nog wat extra gehamerd hadden op het snellere spel werden we direct met de neus op de feiten gedrukt. Het was de ‘Messi’ van Houten die de 5-3 en de 6-3 binnen gooide. Daarna brak de Cothense vijf minuten aan, mede ingeleid dat Messi werd gewisseld. Er waren achtereenvolgens kansen voor Lynn, Ise (2x) en Sara. Uiteindelijk zorgde Sara voor de terechte ‘verbindungsziel’; 6-4. De meiden roken Houten en dat zorgde er dan ook voor dat de E2 op gelijke hoogte kwam. Ise zorgde voor zowel de 6-5 als de 6-6. Maar door weer een klein onoplettendheidje werd het direct daarna 7-6. Ondertussen had Roos ook nog een aantal hele goede reddingen, wat ons in de wedstrijd hield. De E2 kon weer in de achtervolging en dat ging wederom goed; 7-7 door Sara. Maar een ezel stoot blijkbaar toch vaker zijn neus, aangezien direct na de 7-7 de 8-7 werd binnen gegooid. Daarna reeg de E2 nog een aantal kansen aaneen (Lynn, Ise en Annelieke), maar ieder keer stond de goalie op de goede plek. Maar dat er veerkracht in de ploeg bleek ook weer ondanks de gemiste kansen, het was Ise die het hele veld overstak en de 8-8 binnen gooide. Zou het de meiden dan toch een keer gegund zijn, helaas was het weer ‘Messi’ die de 9-8 snoei hard binnen gooide. En weer konden de meiden in de achtervolging, soms heb je dan het gevoel dat ie dan toch gaat vallen. Met nog 40 seconden spelen werd de bal goed rondgespeeld en de bal eigenlijk voor het erin gooien lag. Het legioen sprong op de banken, moedigde wederom heel positief aan om de bal over de doellijn te roepen, maar daar waar de bal op doel gegooid moest worden werd er een ongelukkige andere keuze gemaakt en was het slotakkoord voor Messi: 10-8. Na afloop waren de coaches uiteraard zeer tevreden over het spel van de meiden, gevochten als leeuwen, maar net weer te weinig. Maar zoals al eerder benoemd waren de complimenten over het ‘teamspel’ ook door de coach van Houten overgebracht. Het betekent dat we op de goede weg zijn, gelukkig nog geen witte zakdoekjes voor het trainersduo. We moeten geduld blijven houden, uiteindelijk gaat het een keer goed vallen. Want dat is ook wat je die meiden gunt! We hebben vandaag weer een voortreffelijke teamprestatie neergezet. De komende twee weken zijn we vrij, daarna mogen we om 09.00 uur op zondagmorgen aantreden in Weesp! Weesp sinds maart 2022 een zogenoemd stadsgebied binnen de gemeente Amsterdam. Dat valt toch als een soort medelijden voor de Weespenaren, maar op 4 december aanstaande zullen we dit medelijden even parkeren.
Het legioen ook weer bedankt voor jullie onvoorwaardelijke steun, jullie gaan een keer beloond worden voor jullie trouwe support!

Was getekend, Simeon!